zwemles is stapjes

Daar zitten we dan aan de rand van het zwembad.

Al weken heeft mijn dochter het er over: “na het vuurwerk ga ik ook naar zwemles”. Ja ook, want haar broertje zit al lang op zwemles en ze is al vaker mee geweest met kijken. En toch is het vandaag anders. Ze huppelt de auto in en komt er huppelend uit, maar hoe dichter we in de buurt komen van het zwembad, hoe meer het huppelen afneemt. Als we haar zwemkaart in ontvangst nemen, zegt ze benepen: “ik durf niet mamma.” Toch gaan we samen naar binnen. Haar broer heeft er weer zin in na de vakantie en ik help haar in haar mooie badpak. Die ze in de vakantie al uitgeprobeerd heeft. Haar duim verdwijnt in haar mond en samen lopen we door de gang naar het zwembad.

Ik voel de ogen van andere moeders en vaders in mij rug. Het is vandaag kijkdag en dan mag iedereen mee het zwembad in. En daar zit hem nu juist de kneep. Iedereen lijkt te kijken. Iedereen lijkt zijn of haar gedachten te hebben. Iedereen straal van alles uit. – “ik vind zwemmen leuk”, “daar gaan we weer die hitte in om te kijken”, “ik ben bang, maar ik moet van mamma”, “hoe zou mijn kind het doen?” – En ik denk, wat als ze nu eens echt niet wil? Wat zullen anderen daar wel niet van denken. In eens overvalt me de hitte en de drukte. Ik probeer mezelf nog op te peppen; “probeer nu maar rustig te blijven. Je meisje heeft er niets aan als jij zo gespannen bent”.

Mijn dochter wil niet mee doen met de les. De meester heeft het een keer vriendelijk geprobeerd en laat het verder aan ons over. Dit sterkt mij. Ik neem het heft weer in eigen handen. Ik doe de energie switch! Samen met mijn dochter stap ik even uit de sfeer. We lopen naar de douches. Even de stress-piek er af. Er rolt een traan, driftig gestamp en dan besluiten we samen dat ze best eert eens mag kijken hoe het allemaal gaat. Liever kijkt ze bij mij op schoot de kat uit de boom. En zo gebeurt het.

Thuis verteld ze trots dat ze heeft gekeken. Pappa kijkt verbaast, maar bekrachtig haar door er niet over te zeggen en te vragen of het fijn was.

En als ik haar, later in de week, vraag naar de volgende zwemles? Dan meld ze mij dat ze op het trapje gaat zitten in het bad: “ben ik toch lekker nat geweest (zegt ze er zacht achteraan), maar ik ga niet met mijn ogen in het water. Zeg jij dat tegen de meester, mamma?” Maar natuurlijk liever kind. Ook zwemles mag in stapjes.

De tweede zwemles heeft mijn dochter heerlijk in het bad gepoedeld. Als de meester vroeg of ze mee wilde doen, zei ons meisje consequent “nee”, maar ze heeft wel genoten en een stap gemaakt.

De derde les heeft ze heerlijk mee gezwommen. Trots meldde ze aan iedereen die het horen wilde, dat ze alles heeft mee gezwommen!.

Ons meisje komt er wel.

——————————————————-

Vaak zijn wij vergeten hoe spannende de zwemlessen waren. Ons wereldbeeld klopt niet met die van onze kinderen. Wij hebben door de tijd heen ontdekt hoe fijn zwemmen is, zeker als je een diploma hebt. Probeer je te verplaatsen in het wereldbeeld van je kind. Voor hem/haar kan de eerste ervaring met zwemles behoorlijk heftig zijn. Ook al heb je ze voorbreid.

Wil je meer weten over de energie switch, een wereldbeeld of over hooggevoelige kinderen (in en om het zwembad) kijk dan op de site van:

www.kindertalenten.nl , www.rtpraktijkvoorschoten.nl of www.wijzeouders.nl

Je kunt ook het boek de energie switch van Sylvia van Zoeren lezen.

Share Button

, , , , , , , ,

No comments yet.

Geef een reactie