Op vakantie naar de 17de eeuw in het Rijksmuseum.

op zintuigen reis door de 17de eeuw“Wat kun je doen als je iets wilt weten over India?” vroeg de rondleider Robbert  aan 15 muisstille kinderen. “Hoe kun je meer leren over de geuren, de gebruiken, de cultuur van Afrika?. Juist, ja, je kunt er op vakantie gaan! Hoe zou het zijn om op vakantie te gaan naar de 17de eeuw? Zodat je meer te weten kunt komen over hun gebruiken, hun klederdracht, hun manier van leven. Zou dat kunnen?” De kinderen kijken elkaar verbaast aan. Daar weten ze toch echt even geen raad mee. Robbert gaat enthousiast verder. “Weet je, “ zegt hij “er is zo’n plek! En op deze plek bevinden jullie je NU. Je bent immers in het Rijksmuseum van Amsterdam. Dé plek om op vakantie te gaan in de 17de eeuw.”

Anders kijken

De kinderen worden spelenderwijs mee genomen naar de 17de eeuw. Ze worden uitgedaagd anders te gaan kijken naar het schilderij voor hen. 15 paar ogen kijken mee met het beeld dat Robbert geeft. Aan de antwoorden die ze geven, is af te leiden dat ze oppervlakkig hebben gekeken en hun fantasie de ruimte hebben gegeven. Robbert daagt de kinderen uit te kijken. Echt te kijken!

op vakantie naar de 17de eeuw in het RijksmuseumEen van de leerlingen mag naar voren komen en wordt ‘omgekleed’. Virtueel natuurlijk, want wie wil er nu in zijn nakie staan in het Rijksmuseum? De kinderen giechelen bij het idee dat de heren in deze tijd geen ondergoed droegen, maar wel panty’s. Een meisje roept verbaast uit dat we maar een vrouw op het schilderij zien en vol verbazing leren we over de techniek die sommige schilders toepassen om er voor te zorgen dat een persoon je altijd aankijkt ….. op welke plek je ook zit.

Een andere leerling word naar voren gehaald. “ik ga je een vraag stellen, die niemand je ooit gesteld heeft …… wordt je al zenuwachtig?” De leerling kijkt Robbert met grote ogen aan. Ja natuurlijk wordt hij nu een beetje zenuwachtig. “Ben je een echt mens?” vraagt robbert hem. De leerling schiet in de lach. “Natuurlijk ben ik een echt mens.” Robbert inspecteert met de kinderen deze leerling. “Waar is dit van gemaakt?” vraagt hij, terwijl hij verschillende onderdelen onder handen neemt. “Haar, nagels, huid.” klinkt het uit de 14 monden. Robbert wijst op het schilderij naar een houten bankje. Waarvan is dit gemaakt vraagt hij. De kinderen zijn eensgezind. Hout natuurlijk. Hu? Hout …. Nee verf. Ze doorlopen het schilderij en je voelt de verbazing bij de kinderen groeien. “Echt knap!”, zegt Isabelle. We leren over verfsoorten en vervolgen onze weg door het museum.

11 kilometer

Terwijl we, door de enorme mensen massa, Robbert in een treintje volgen, kijken we stiekem onze ogen uit. “He, die zagen we in ons boekje, juf”, “Wouw, wat mooi”, “knap, hè?” zijn maar een afgeleide van wat ik allemaal hoor. De kinderen zijn duidelijk onder de indruk. En ik zelf ook trouwens. Wat een immens gebouw. En wat kunnen we veel lopen. Robbert legt de kinderen uit dat je wel 11 kilometer door het museum kunt lopen, zonder 2x op de zelfde plek te komen. Indrukwekkend! En dat is ook de rest van de op vakantie naar de 17de eeuw - de nachtwachttoer. Nadat ook onze geur en smaak zintuigen zijn geprikkeld, gaan we op weg naar de Nachtwacht. Het is immers de wens van het Rijksmuseum van Amsterdam, dat alle kinderen voor hun 12de de nachtwacht hebben gezien. De kinderen kijken hun ogen uit. Voor ons geen zitplek voor de nachtwacht, maar wel, zo blijkt op de terugweg in de bus,  voor de andere helft van onze klas. Daar komen we er ook achter dat beide groepen een heel ander deel van het museum hebben bezigt. Ik zie mogelijkheden. Na 90 minuten staan we voor de uitgang. De kinderen en ik kunnen het nauwelijks bevatten. “He, jammer” hoor ik de meiden zeggen. “Balen!”, zegt een van de heren.

Praktisch

Ik ben er van overtuigd dat wij in Leiden heel erg verwend zijn. De 5 grote musea en de gemeente geven ons de kans om vanaf groep ½ inspirerende workshops te volgen. Denk hier bij aan de Hortus, Naturalis, Volkenkunde, Oudheden en Boerhaven. Ze hebben een subliem programma, maar zo lux als deze toer heb ik nog nooit ervaren.

touring museumpleinbisWe zijn voor de school opgehaald door de Touring Museumpleinbus en voor het museumplein afgezet. En vanzelf spreken ook weer opgehaald en terug gebracht. Dat we de bus deelde met een andere school mocht de pret niet drukken. De bus neemt ruimschoots de tijd, zodat je altijd op tijd bij je bestemming bent. Wij waren zelf te vroeg en hebben kunnen spelen in de speeltuin rechts voor het Rijksmuseum.

Eenmaal onder de poort haalt een van de begeleiders de kaarten en wachten de kinderen tot dat alles geregeld is. Je kunt er ook voor kiezen de kaarten op te halen, terwijl de kinderen spelen. Je mag links het Rijksmuseum benaderen. Hier is de rij met mensen die al tickits hebben. Binnen gekomen wordt je vriendelijk onthaald door personeel. Ze hebben karren voor de jassen en de tassen, een grote toilet afdeling,waarbij de uitgang voor de heren en de dames de zelfde is (wel zo fijn om overzicht te kunnen houden). En voordat je het weet staan er begeleiders voor je neus met een mysterieus uitziende tas. De kinderen staan te trappelen van ongeduld en mogen met hun eigen toegangsbewijs naar binnen. Mocht je zelf even het spoor bijster zijn ….. dan kan dat in alle rust. Het is duidelijk dat de begeleiders alles onder controle hebben. Voor dat ik het door heb, start de rondleiding en heb ik de tijd van mijn leven.

Mocht je jezelf afvragen of deze rit de moeite waard is, dan hoop ik dat door het lezen van deze blog je motivatie gestegen is om JA te zeggen.

Heel veel plezier in het Rijksmuseum en vergeet niet je vakantie humeur mee te nemen.

tineke-verdoes

 

Met warme groet,

Tineke

PS: de namen in dit verhaal zijn verzonnen, de belevingen zijn echt.

Share Button

, , , ,

Comments are closed.

X