Beperkingen van beelddenken volgens Ronald Davis

Een denkbeeld lijkt in we ze op een frame uit een holografische film, maar bevat daarnaast nog eens veel meer dan alleen beelden en geluiden. Het bevat elementen uit het volledige palet van de menselijke zintuiglijke waarneming. We spreken waarschijnlijk van ‘denkbeelden’ omdat het visuele aspect dominant is en we het als een beeld of plaatje herkennen. We noemen het volledige pakket gewoon een ‘denkbeeld’ om er een naam aan te geven.

Er bestaan echter grenzen aan de mechanische aspecten van het voorstellingsvermogen. De grenzen van Beelddenken zit niet in de betekenis van beelden, maar in de constructie ervan. Een denkbeeld kan het volgende bevatten:

  • Een leegte
  • Een kleur
  • Meerdere kleuren (zelfs kleuren die in de natuur niet bestaan)
  • Een vorm van welke kleur dan ook
  • Meerdere vormen in welke kleur of meerdere kleuren dan ook
  • Een geur of meerdere geuren
  • Een smaak of meerdere smaken
  • Een waarneming of meerdere waarnemingen (aanraking, evenwicht en beweging)
  • Een geluid of meerdere geluiden
  • Een emotie (gevoel)

Non-verbale begripsvorming (Beelddenken) is gewoonlijk onderbewust. Het gebeurt zo snel dat we er niet bewust van zijn dat het gebeurt. We kunnen het proces met behulp van ons voorstellingsvermogen vertragen om de beelden te zien en we kunnen zelfs een enkel beeld ‘bevriezen’. Maar op normale snelheid zien we niets. Conclusies en oplossingen lijken intuïtief te komen.

Het is heel gewoon voor mensen die voornamelijk in beelden denken om zich niet bewust te zijn van wat ze denken. Als een ouder van een kind dat in beelden denkt vraagt: ‘waar denk je aan?’, zal het vaak te horen krijgen; ‘Niets’ of ‘ik weet het niet’. Dat ‘ik weet het niet’ is correct; vaak weten ze het gewoon niet.

Citaat uit: De gave van leren geschreven door Ronald D. Davis en Eldon  M. Braun.

 

Share Button

, , , ,

No comments yet.

Geef een reactie